Podiumstress

Laat ik maar positief van wal steken: ik zit dus op het leukste koor ter wereld. Perfecte mix tussen eigenzinnige mensen, dirigent met focus op details én debiele humor en een lekker tempo van aanleren en perfectioneren.

Deze blog heeft niet als titel ‘podiumvrees’. Ik heb er geen problemen mee om op een podium te staan. Ondanks dat ik ongelofelijk slecht ben in teksten uit mijn hoofd leren, bluf ik me door die momenten prima heen. (Al weet ik niet of iedereen om me heen dat ook vindt.)

Toch krijg ik spontaan rooie vlekken in mijn nek als er weer een optreden aan zit te komen. Bij reguliere dingen is dat geen probleem, maar binnenkort hebben we een heus JubileumConcert en daarbij moeten we in een Speciale Stijl Kleding. Er zijn richtlijnen voor kleurenschema’s, al dan niet aanwezige printjes (en hoe groot die dan wel niet mogen zijn), schoenen moeten er op afgestemd zijn én er moet balans zitten tussen wat de dames en heren dragen en op welke plek de accenten zich bevinden.

Het zit een beetje in me om dan precies daar geen zin in te hebben. Mijn innerlijke puber staat dan op en foetert een tijdje in mijn brein op alles wat los en vast zit. “Hebben ze dan niet door dat ik niet sta te springen om nieuwe kleren te kopen?!? Ik heb juist precies genoeg. Dat spøl ga ik daarna toch nooit meer dragen. En zijn deze schoenen ook al niet in de goede kleur? Dan koop je zelf maar andere, ik pieker er niet over om andere te halen. Ik ga wel op flipflops en lak mijn teennagels wel in dat verplichte kleurenschema!”

Mijn iets beter opgevoede volwassen brein snapt best dat de kledingrichtlijnen vooral ‘pleasing fot the eye’ is. En deze keer is het kleurenschema ook nog eens afgestemd op mijn Capsule Wardrobe, daar bof ik mee.

Alleen die schoenen moet ik nog even bedenken, want de gezellige hakken die ik normaliter zou dragen zijn zwart en dat mag weer niet en mijn lekker ingelopen Docs passen niet onder dat ene jurkje dat ik dus denk te gaan dragen.

In de ochtend ben ik nog vol goede moed. Ik maakte gisteren de fout om in de ávond op Vinted te gaan scrollen voor schoenen. Dan is mijn moed voor de dag al op en dat droeg gevoeglijk bij aan de stress. Ik heb zeker vier mensen geappt dat ik wil stoppen met koor, omdat ik geen schoenen kon vinden.

Inmiddels is het ochtend. Dus dames van Vinted: zet even je leuke schoenen online. In de kleur KOPER. Maat 36/37. Dan kan ik namelijk met een gerust hart dat podium op straks en is de KledingCommissie helemaal blij met mij.

(Nu de mensen van gisteren even appen dat ik wellicht iets te gevoelig reageerde en daarna de TekstUitJeHoofdKenCommissie nog tevreden stellen.)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deel dit bericht op:

gezin
MISStainable

Brainwave

In huize SIStainable wordt er gepoetst met Den Electrischen Tandenborstel. Iedereen heeft zo’n ding en met uitzondering van de logeerpartijen (waarop meestal een analoge borstel mee gaat) wordt deze dagelijks gebruikt.

systemen
MISStainable

Ruk naar links

Ok toegegeven, dit is niet mijn meest serieuze stukje ever. En ondanks datgene wat de titel impliceert, gaat het ook niet over politiek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *