De labelaar-generatie

Korte blog maar hoor. Meer een bekentenis eigenlijk: ik ben er zo eentje die haar dingen graag een label geeft. Gewoon letterlijk zeg maar. Spøl ergens in stoppen, deksel erop en label er tegenaan ketsen.

Nu heb ik een tijdje een nieuw exemplaar van Dymo gehad. Je weet wel: zo’n blauw-grijzige waar dan met een gezellig zoemertje een plastic geprint labeltje uit komt. Toch kon ik er niet aan wennen, ik miste het gezellig ‘click’geluid dat bij de ouderwetse handmatige Dymo hoort.

Dus na een jaar of wat heb ik de moderne op Marktplaats gemikt en inmiddels ben ik weer lekker aan het etiketteren met mijn oude labelmaker.

En wat wil nou het toeval? De wereld heeft mijn gedrag blijkbaar nauwlettend in de gaten gehouden, want de laatste jaren is dat ouderwetse gedoe met uitgedeukte letters in zwarte tape weer helemaal hip & happening. You are welcome.

Nog even en middagdutjes zijn ook weer in. Dat doe ik namelijk ook regelmatig. Who’s in?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deel dit bericht op:

imperfectionista
MISStainable

Over.stemmen

Hoewel social media ons op een bepaalde manier met elkaar in contact brengt, zie ik ook veel nadelen. Om te beginnen: mensen met de grootste b*k krijgen de meeste digitale duwtjes in de rug. Reuring is rating.

informatie
MISStainable

Medisch afval

Op facebook volg ik een groep die ‘Vrekken en Consuminderen’ heet. Een flinke groep zeer diverse mensen delen daar hun tips en gedachten over (be)sparen in verschillende vormen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *