Boycot versus Buycot

Tijdens mijn mindfull rondje uien choppen in de keuken mag ik graag luisteren naar iets uit de podcast-wereld. Zo kan ik terwijl de tranen over mijn wangen stromen (heerlijk, die uien) mijn brein ook een beetje teasen.

Aflevering 588 van ‘De Universiteit van Nederland’ behandelde een onderwerp die goed aansluit bij de zoektocht naar duurzaamheid, namelijk de manier waarop we als consument kunnen stemmen met de portemonnee.

De laatste tijd ben ik niet alleen bezig na te denken over de manier waarop ik bij kan dragen, maar vooral bezig met de toon waarop ik dat doe. Een geheven vingertje werkt over het algemeen niet zo, en is ook minder mijn ding. Maar duurzaamheid is wel een belangrijk thema en ik vind wel dat dat aandacht verdiend.

Hoe doe je dat dan op zo’n manier dat het inspireert en motiveert?

De aflevering van de Universiteit van Nederland ging over ‘BOYCOT’. Korte introductie betreffende de oorsprong van het woord, gevolgd door een uitleg over het gebruik in de economische zin van het woord:

Een boycot kan een heel sterke prikkel zijn om aan te geven dat we (lees: de klant) iets afwijzen van de producent (lees: de verkoper). En we weten allemaal dat geld (of het dreigende gebrek daaraan) een sterke prikkel geeft.

Maarrr… een boycot raakt meestal mensen in de meest zwakke posities. Denk aan de medewerkers van een naaiatelier, die ineens zonder werk zitten. Het bedrijf dat kleding afneemt van deze groep, switcht net zo makkelijk naar een andere ploeg die alsnog onder dezelfde omstandigheden ploeteren voor dat shirtje wat jij straks twee keer draagt voordat het achter in de kast belandt.

Wat je wilt bereiken (aandacht vragen voor mensonterend slechte werkomstandigheden) verdwijnt in het schimmige circuit.

Oplossingen duren soms gewoon langer, zeker als je een hele keten wenst op te schonen.

Een tegenhangen van de boycot is de zgn. ‘BUYcot’. Dat is de manier waarop je op een positieve manier de veranderingen in de branche aan kunt pakken: geef mensen economisch voordeel, in plaats van nadeel (zodat er onwelgevallige dingen ondergronds gaan).

Dat betekent praktisch in het geval van bijvoorbeeld kleding dat je investeert in een keten die hoog op de ranglijst staat (there’s an app for that) en op die manier stemt met je geld.

Al met al ben ik sowieso voorstander van de positieve vorm van verandering: niet het geheven vingertje van ‘dit mag niet’, maar het voorleven van ‘zo kan het ook’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deel dit bericht op:

imperfectionista
MISStainable

Over.stemmen

Hoewel social media ons op een bepaalde manier met elkaar in contact brengt, zie ik ook veel nadelen. Om te beginnen: mensen met de grootste b*k krijgen de meeste digitale duwtjes in de rug. Reuring is rating.

informatie
MISStainable

Medisch afval

Op facebook volg ik een groep die ‘Vrekken en Consuminderen’ heet. Een flinke groep zeer diverse mensen delen daar hun tips en gedachten over (be)sparen in verschillende vormen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *