De citroen-factor

When life gives you lemons: oftewel wat je allemaal kunt doen met een citroen.

In de loop van mijn leven ben ik voorzichtig aan opgeschoven van ‘veel voor weinig’ naar ‘het goede is genoeg’. In citroen-termen betekent dat dat ik niet twee kilo van de goedkoopste citroenen in zo’n plastic netje haal, maar dat ik iedere week een paar biologische citroenen koop.

Als je krap bij kas zit, heb je niet altijd de keuze. Ik moet zeggen dat toen we wat meer armslag kregen, het helemaal niet zo makkelijk was om meer geld uit te gaan geven voor iets dat ook aanmerkelijk goedkoper kan. Zeker als je dat al jaren gewend aan het systeem wat je nu eenmaal opbouwt in je verplichte boodschappenronde.

Het omturnen van mijn mindset ging dus niet zonder slag of stoot. Eén bio citroen voor de prijs van vier of vijf ‘gewone’ is dan ook een grote stap.

De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik niet altijd voorstander ben van biologisch. Buiten dat de term nogal gehypet is, weet ik nog zo net niet of we letterlijk genoeg ruimte hebben op de aarde zelf om alles biologisch aan te kunnen bieden. Bovendien zegt biologisch niks over het aantal kilometers dat is afgelegd. En de middelen die al dan niet gebruikt mogen worden voor de bestrijding van ziekten die in gewassen kunnen voorkomen zijn ook onderhevig aan de lobby van concerns waar ik als gewone consument geen zicht op heb.

Mijn aanvliegroute is dus anders geweest. Niet vanuit besparing, maar vanuit een oude quote die mijn oma vaak bezigde. (Al was het toen nog geen quote, maar gewoon een gezegde natuurlijk.) Niet het vele is goed, maar het goede is veel.

Ik koop dus gewoon minder citroenen. En de citroenen die ik koop, worden van top tot kont gebruikt. De schil geraspt (de zest van onbespoten exemplaren kunnen veilig geconsumeerd worden), de middelste stukken gaan als schijven in een kan water of vries ik in voor later. Sap knijp ik uit. Gebruik ik het niet meteen, dan gaat het in een ijsblokjeshouder de vriezer in. Met de uitgeknepen helften ‘schuur’ ik de wasbakken en (met wat zout) de houten snijplank voordat ik die in de olie zet. Daarna prik ik de stukjes op een steker van de vaatwasmachine en laat ik ze een cyclus meedraaien met de afwas.

When life gives you lemons, make the best out of your lemons. Kies bewust.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deel dit bericht op:

gezin
MISStainable

Brainwave

In huize SIStainable wordt er gepoetst met Den Electrischen Tandenborstel. Iedereen heeft zo’n ding en met uitzondering van de logeerpartijen (waarop meestal een analoge borstel mee gaat) wordt deze dagelijks gebruikt.

systemen
MISStainable

Ruk naar links

Ok toegegeven, dit is niet mijn meest serieuze stukje ever. En ondanks datgene wat de titel impliceert, gaat het ook niet over politiek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *